lunes, 22 de septiembre de 2014

Hoy no escribo, no me sale.

Y haciendo una excepción, cito a Sabina:

Ahora que, sin saber, hemos sabido
Querernos, como es debido,
Sin querernos todavía...
Ahora que se atropellan las semanas,
Fugaces, como estrellas de Bagdad
Ahora que, casi siempre, tengo ganas
De trepar a tu ventana
Y quitarme el antifaz.
Ahora que los sentidos
Sienten sin miedo
Ahora que me despido
Pero me quedo.

martes, 16 de septiembre de 2014

Serán

Xa é moi tarde, agora voan os paxaros,
voan lonxe, afastándose de min
Eu resisto, negándome a durmir,
no solpor, de tonos fríos e apagados.

Procurando colibries, eu, calado
onda sempre, sen moito que dicir
agardando aquelo que teña que vir
e lembrando os quentes ventos do pasado

Sempre soupen que este intre chegaría,
esta noite longa e escura que caerá
precedida pola néboa branca e fría.

Sei que a fin desta dozura chega xa.
O sol ponse rematando o curto día,
e non sei se volverá a sair mañá.