Una pena
El sentir lo que ahora siento
y tratarlo de condena.
El decir lo que ahora digo
sin sentir el alma llena.
Lamentable
El seguir agazapado
temblando como un cobarde
Mantenerme en mi escondite
creyendo que todo arde.
Qué locura
En lugar de disfrutarte
pensar en ti sólo a oscuras,
esperando a que tu ausencia
me devuelva la cordura.
Y lo cierto
es que eres más que un capricho,
mucho más que un simple hecho
Eres tuya y eres mía,
eres mirada y acecho.
Y besarte.
Y pensarte.
Ya no busco más excusas
para tener que olvidarte
Ya no le pido a las musas
que se te lleven a parte.
Y las palabras difusas
y las caricias con arte,
no serán ya más intrusas
si ya no me asusta amarte.
lunes, 27 de octubre de 2014
sábado, 11 de octubre de 2014
Dos días seguidos
Dos días seguidos, qué extraño.
Dos días seguidos de luto,
amargado y castigado,
sufriendo cada minuto.
Dos días seguidos se notan
en el medio de esta vida
que empieza a estar ya algo rota.
Necesito una salida.
Dos días seguidos triste,
colgado de un aparato
esperando en un despiste
un signo, algún gesto, algo.
Dos días que se hacen largos,
dos noches seguidas, cuatro
veinte días tan amargos.
Otros veinte ya no aguanto.
Seis días más y una brisa,
que interrumpa la demencia,
me provoque una sonrisa
y culmine mi paciencia.
Y después, ¿qué me depara?
¿Cuántos días de amargura?
¿Vale la pena esperar?
Quizás sea una locura.
Mejor tratar de olvidar,
despejar por fin mi mente.
Intentar dejar de amar
y volverme indiferente.
Dos días seguidos de luto,
amargado y castigado,
sufriendo cada minuto.
Dos días seguidos se notan
en el medio de esta vida
que empieza a estar ya algo rota.
Necesito una salida.
Dos días seguidos triste,
colgado de un aparato
esperando en un despiste
un signo, algún gesto, algo.
Dos días que se hacen largos,
dos noches seguidas, cuatro
veinte días tan amargos.
Otros veinte ya no aguanto.
Seis días más y una brisa,
que interrumpa la demencia,
me provoque una sonrisa
y culmine mi paciencia.
Y después, ¿qué me depara?
¿Cuántos días de amargura?
¿Vale la pena esperar?
Quizás sea una locura.
Mejor tratar de olvidar,
despejar por fin mi mente.
Intentar dejar de amar
y volverme indiferente.
viernes, 10 de octubre de 2014
Prosa etílica
Quiero escribir poesía, más no puedo.
No me sale, no me rima.
No me encaja. No es poesía.
He bebido, estoy cansado.
Y me siento encadenado.
Oprimido, atrapado.
Atado a un lugar extraño.
Lo que añoro está muy lejos,
y no se si aún lo tengo.
Echo de menos la vida.
Echo de menos...
Te echo de menos.
No me sale, no me rima.
No me encaja. No es poesía.
He bebido, estoy cansado.
Y me siento encadenado.
Oprimido, atrapado.
Atado a un lugar extraño.
Lo que añoro está muy lejos,
y no se si aún lo tengo.
Echo de menos la vida.
Echo de menos...
Te echo de menos.
lunes, 22 de septiembre de 2014
Hoy no escribo, no me sale.
Y haciendo una excepción, cito a Sabina:
Ahora que, sin saber, hemos sabido
Querernos, como es debido,
Sin querernos todavía...
Ahora que se atropellan las semanas,
Fugaces, como estrellas de Bagdad
Ahora que, casi siempre, tengo ganas
De trepar a tu ventana
Y quitarme el antifaz.
Ahora que los sentidos
Sienten sin miedo
Ahora que me despido
Pero me quedo.
martes, 16 de septiembre de 2014
Serán
Xa é moi tarde, agora voan os paxaros,
voan lonxe, afastándose de min
Eu resisto, negándome a durmir,
no solpor, de tonos fríos e apagados.
Procurando colibries, eu, calado
onda sempre, sen moito que dicir
agardando aquelo que teña que vir
e lembrando os quentes ventos do pasado
Sempre soupen que este intre chegaría,
esta noite longa e escura que caerá
precedida pola néboa branca e fría.
Sei que a fin desta dozura chega xa.
O sol ponse rematando o curto día,
e non sei se volverá a sair mañá.
voan lonxe, afastándose de min
Eu resisto, negándome a durmir,
no solpor, de tonos fríos e apagados.
Procurando colibries, eu, calado
onda sempre, sen moito que dicir
agardando aquelo que teña que vir
e lembrando os quentes ventos do pasado
Sempre soupen que este intre chegaría,
esta noite longa e escura que caerá
precedida pola néboa branca e fría.
Sei que a fin desta dozura chega xa.
O sol ponse rematando o curto día,
e non sei se volverá a sair mañá.
jueves, 14 de agosto de 2014
Direcciones enfrentadas
Todo esto que ya siento desde antes
semana tras semana va 'in crescendo'
Queriendo yo ser suyo y ella mía
gozando de la vida en un segundo,
sintiendome más vivo cada día,
completo, cautivado y tan seguro.
Y ahora, que al mirarla ya lo noto
después de estas tres lunas de deseo
me aborda el miedo de sentirme roto
un miedo que me abandonó hace tiempo.
Fantasmas del pasado, frustraciones
cariños en la sombra, oscuridades.
Espadas que atraviesan corazones
ajados por la ausencia de verdades.
Aquello que sentía también antes
en ella sólo va 'diminuendo'.
semana tras semana va 'in crescendo'
Queriendo yo ser suyo y ella mía
gozando de la vida en un segundo,
sintiendome más vivo cada día,
completo, cautivado y tan seguro.
Y ahora, que al mirarla ya lo noto
después de estas tres lunas de deseo
me aborda el miedo de sentirme roto
un miedo que me abandonó hace tiempo.
Fantasmas del pasado, frustraciones
cariños en la sombra, oscuridades.
Espadas que atraviesan corazones
ajados por la ausencia de verdades.
Aquello que sentía también antes
en ella sólo va 'diminuendo'.
martes, 24 de junio de 2014
Argumento
¿Necesito un argumento
para capturar tu aliento,
para escuchar un momento
tus latidos, muy atento?
¿Necesito un argumento
además de lo que siento,
para besarte muy lento,
compartir mi atrevimiento?
Más allá del sentimiento
y del apasionamiento
algo pasa en el cimiento.
Se deshace el pavimento.
Es fuerte el temperamento
que me saca de mi asiento,
me llena de fundamento
y me hace sentir sediento
Y ahora ya sé que no miento
al decir que me arrepiento
de, buscando un argumento
perder un sólo momento.
para capturar tu aliento,
para escuchar un momento
tus latidos, muy atento?
¿Necesito un argumento
además de lo que siento,
para besarte muy lento,
compartir mi atrevimiento?
Más allá del sentimiento
y del apasionamiento
algo pasa en el cimiento.
Se deshace el pavimento.
Es fuerte el temperamento
que me saca de mi asiento,
me llena de fundamento
y me hace sentir sediento
Y ahora ya sé que no miento
al decir que me arrepiento
de, buscando un argumento
perder un sólo momento.
lunes, 9 de junio de 2014
Media cama
Despierto en media cama de alquiler
incómodo, apretado y muy temprano.
Sonrío si recuerdo lo de ayer,
aunque no sé si quiero recordarlo.
Te alquilo de la cama la mitad
no importa la de arriba o la de abajo.
Te debo media cama y, la verdad,
no creo que vaya a poder pagarlo.
Me endeudo cada noche un poco más
firmando para ti cheques en blanco,
quitandome sin arte el antifaz
diciéndote que no soy ningún santo.
Y es por tu media cama que otra vez
dolor a la hipoteca voy sumando.
Se acerca el día del pago y yo ya sé
que no podré luchar contra el embargo.
incómodo, apretado y muy temprano.
Sonrío si recuerdo lo de ayer,
aunque no sé si quiero recordarlo.
Te alquilo de la cama la mitad
no importa la de arriba o la de abajo.
Te debo media cama y, la verdad,
no creo que vaya a poder pagarlo.
Me endeudo cada noche un poco más
firmando para ti cheques en blanco,
quitandome sin arte el antifaz
diciéndote que no soy ningún santo.
Y es por tu media cama que otra vez
dolor a la hipoteca voy sumando.
Se acerca el día del pago y yo ya sé
que no podré luchar contra el embargo.
sábado, 31 de mayo de 2014
Resaca
Tu almohada me da resaca.
No es la cerveza ni el vino,
es tu aroma en plena noche
es querer estar contigo.
Es sentir tu aliento cerca,
es tu piel junto a la mía.
No es amor, es diferente,
es lujuria, es energía.
Hoy me duele todo el cuerpo
no me gusto, no me encuentro.
Es tu recuerdo y tu ausencia,
ya no noto tu presencia.
Tengo resaca de cuerpo,
de sudor y de saliva.
Ayer fue una noche larga.
Hoy tu boca ya no es mía.
No es la cerveza ni el vino,
es tu aroma en plena noche
es querer estar contigo.
Es sentir tu aliento cerca,
es tu piel junto a la mía.
No es amor, es diferente,
es lujuria, es energía.
Hoy me duele todo el cuerpo
no me gusto, no me encuentro.
Es tu recuerdo y tu ausencia,
ya no noto tu presencia.
Tengo resaca de cuerpo,
de sudor y de saliva.
Ayer fue una noche larga.
Hoy tu boca ya no es mía.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)